armutlu.. aşı boyası.. kerpiç evler..
birkaç gün.. armutlu'ya kaçtım.. tam anlamıyla arkma bakmadan .. İstanbul'u terkettim..
aileyi değil tabii.. hatta hepsi yanımdaydı.. kardeşler.. çocuklar.. eş ve köpek..
iklim değiştirmek iyi geldi.. sanki.. İstanbul'u terkedince kötü şehir ve politika hayatından uzak kalınca.. hayat daha çabuk akıyor.. kahvaltı sofrası.. biraz bahçe.. akşama çayı.. biraz yürüyüş.. akşam mangal.. erken uyku.. sabah yürüyüyüşü derken hayat daha çabuk geçiyor..
her yanı çiçek böcek sarmış.. bir sürür resim çektim..
ilk yakaladığımız.. kerpiç ev ve bayrağı.. 19 mayıs kutlu olsun..

bu armutluya ilk gittiğimiz zamanlarda ben dekoratif boyamaya sarmış.. eski yeni ne bulduysam boya yapıştır vernikle.. evi doldurmuştum.. inanmazsınız ama denizci dekoru yapacağım diye.. ara ara perde bulamayınca.. metrelerce amerikan bezini.. mercan deseni boyayıp perde bile yapmıştım.. bir çeşit meşguliyetle tedavi idi o zamanlar.. şimdi bakınca .. iyi ki yapmışım içimde kalmamış..
bir kaç gün.. yolculuk anıları şeklinde boyama kursu .. var mısınız??
armutlu kasabasının da mimarisi eskiden tipik türk evleri.. ama artık sevimsiz gecekondu apartmanlardan oluşuyor.. o güzel evler yıkılmaya yüz tutmuş..eski türk romanlarınde bahsedilen aşı boyalı evler..çocuklarımız okuyunca anlayamayacak artık.. ben bile araya sora öğrenmiştim.. aşı boyası kireç..su..tutkal ve toz boya ile yapılan organik bir boya.. renk uçuk ..boya tabakası ince oluyor.. nemi geçiriyor.. kabarmıyor.. sadece zaman içinde soluyor.. niye mavi.. bu gerçek akdeniz ülkelerinde bilinir.. maviye sinek böcek gelmiyor.. hiçbirşey yapamazlarsa kapı ve pencerelerin etrafını maviye boyamaları ondan.. niye kireç.. mikrop kırıcı.. biz de büyük şekirlerde bu güzel alışkanlıkları terk ederek.. böcek savar mikrop kırar sentetik ilaç kullanımını arttırıp çevreyi kirletiyoruz.. ama düşündüm de boyacıyı çağırıp.. aşı boyası veya kireç badana yaptırmaya kalksam.. boyacı bulamam herhalde..
işte aşı boyalı ve hala kullanılan bir evcik..

bu da onun terk edilmişi..insansız kalınca evler.. doğa mı yoksa terkediliş mi?? yok olup gidiyorlar..

hüzün verici..
çarşıda ticaret çok canlı.. armutlu zeytin memleketi.. yağ.. reklamı.. oğlumun isteği üzerine.. tabela.. yuvarlak içindeki R ye dikkat..

kasabadan geçerken..evde süpürge olmadığını hatırlayıp acil alışveriş..dönüşü..

şimdi de eve varınca bizi karşılayan manzara..

bu bölgede fıstık çamları çok.. topçamlar diyorum ben onlara.. kafalarını okşamak geliyor insanın içinden.. önlerindeki sarı gölgeler.. katır tırnakları.. boyum kadar olmuşlar.. suluboya resimler gibi güzeldiler
şimdi de ön bahçeden deniz..bu benim canlı tablom.. arada içinden balıkçı tankerleri geçer.. arada yük gemileri.. bazen müzikleri ve bize selam göndermeleri ile tur tekneleri.. ama sabahın erken saatlerinde takatakataka diye geçen balıkçı tekneleri kadar güzeli olmuyor.. buğulu titrek bir hava.. gri mavi dümdüz denizi yara yara giden parlak renkli tombul gövdeli balıkçı tekneleri..

devamı.. balık avları vs.. yarına..bahçe çiçek böcek resimleri.. ehlikeyifbahçe de..
